نا امیدی

 

تنها امیدم که نا امیده ...... امید من دوباره ته کشیده

لحظه به لحظه فکر نا امیدی ..... این لحظات امونمو بریده

اون که می گفت با دست های دل من ..... از قفس بی کسی ها آزاد شد

چی شد که گریه ی من شاه شده .... با شبنم اشک من آباد شده

از وقتی رفت یک روز خوش ندیدم .... خواستم دلم یه گوشه ای بمیره

خسته شدم چه انتظار سختیه ..... یکی بیا جون منو بگیره

قلب من از تپیدنش خسته شده .... قلب من از خستگی خوابش گرفت

این دل نا امید و مایوس مٌرد .... شاید صدای زخمی دل من                                                         مرهم زخم های دل تو باشه .... شاید که قصه ی جدایی من

از وقتی رفت یه روز خوش ندیدم .... خواستم دلم یه گوشه ای بمیره

 خسته شدم چه انتظار سختی ..... یکی بیاد جون منو بگیره  

---

 

---

تمام واژه هایم تمام شده اند...

دیگر واژه ای ندارم تا به رقص آهنگ آلوده اش کنم تا شعری شود برای تو...!!!

دیگر بهانه ای نیست تا به بازی اش بگیرم و از تو بگویم...

دیگر احساسی در متروکه ی دلم نیست تا خرج ناز تو شود...

دیگر چشمی به دنبالت نیست// نگاهی به راهت نیست...

دیگر هیچ نمانده است هیچ....

فقط من مانده ام بدون تو و تو مانده ای!!"با....."!!!!!!!

                                               

                                                      تنها

 

           

                      کسی دیگر نمی کوبد در این خانه متروکه ویران را

                      کسی دیگر نمی پرسد چرا تنهای تنهایم!!!

                ومن شمع می سوزم  ودیگر هیچ چیز از من نمی ماند

                          ومن گریان ونالانم ومن تنهای تنهایم !!!

                            درون کلبه ی خاموش خویش اما

                          کسی حال من غمگین نمی پرسد!!!

                     و من دریای پر اشکم که توفانی به دل دارم

                        درون سینه ی پرجوش خویش اما!!!

                          کسی حال من تنها نمی پرسد

                        ومن چون تک درخت زرد پاییزم !!!

                    که هر دم با نسیمی میشود برگی جدا از او

                               ودیگر هیچی از من نمی ماند

 

           

---

                                         شب رفتنت عزیزم

شب رفتنت عزیزم هرگز از یادم نمی ره

                                      واسه هر کسی که میگم غصشو  آتیش میگیره

دل من یه دریا خون بود چشم تو یه دنیا تردید

                                      آخرین لحظه نگاهت غُصه داشت باز ولی خندید

شب رفتنت یه ماهی توی خشکی رفتو جون داد

                                       زلزله خیلی دلارو اون شب از قُصه تکون داد

غم ها اون شب " شیشه خونه رو زدن شکستن

                                       پا به پام عکس های نازت اومدن تا صبح نشستن

تو چرا از اینجا رفتی تو که مثل قصه هایی

                                       گلم از چه چیزی باشه" نه بدی نه بی وفایی

شب رفتنت نوشتی " شدی قربونی تقدیر

                                       نقره ی اشک های من شد دور گردنت یه زنجیر

شب تلخ رفتن تو " گلدون هامون اشکی بودن

                                      قعطی سفیدی ها بود" همه انگار مشکی بودن  

         

---

             

---

         به نام او ...

بنام عشق زیباترین اشتباه زندگیم

اشک هنگامی زیباست که برای عشق باشد

عشق هنگامی زیباست که برای تو باشد

تو هنگامی زیبایی که برای من باشی

من هنگامی زیبایم که در کنار تو باشم . . . 

                                                                                 

---

بهروز

 

اگر شبي از شبهاي زمستاني، مسافري به اميد گرماي نگاهت به تو

پناه آورد تنهايش نگذار.

شايد در  گرمترين روزهاي تابستان به خنکي لبخندش محتاج شوي

ادامه نوشته

       

           آواز 

 

زندگي در سكوت ما آواز مي‌خواند و در خواب سبك ما رويا مي‌بيند. حتي آنگاه كه سر خورده و درمانده‌ايم، زندگي تاجدار و سربلند است. و آنگاه كه در اسارت خود‌ بيني خود اسير هستيم زندگي آزاد است.

اغلب زندگي را به نام‌هاي تلخي مي‌خوانيم، اما تنها آن هنگام چنين مي‌كنيم كه خود تلخ و تاريكيم و زندگي را خالي و عبث مي‌پنداريم. تنها هنگامي اين چنين مي‌پنداريم كه روح‌مان به سرگرداني در مكان‌هاي متروكه رفته باشد و قلبمان سر مست از خويشتن بيني مفرط است.